مهمان گرامی، خوش‌آمدید!
شما قبل از این که بتوانید در این انجمن مطلبی ارسال کنید باید ثبت نام کنید.

نام کاربری
  

گذرواژه‌
  





جستجوی انجمن‌ها

(جستجوی پیشرفته)

آمار انجمن
» اعضا: 11
» آخرین عضو: stellar
» موضوعات انجمن: 10
» ارسال‌های انجمن: 10

آمار کامل

کاربران آنلاین
در حال حاضر 5 کاربر آنلاین وجود دارد.
» 0 عضو | 5 مهمان

آخرین موضوع‌ها
ذخیره سازی سرد یا Cold St...
انجمن: کیف پول ها
آخرین ارسال توسط: satoshi
2018/12/11، 02:55 PM
» پاسخ: 0
» بازدید: 903
ارز دیجیتال گیوکریپتو
انجمن: ارزهای جدید
آخرین ارسال توسط: satoshi
2018/12/11، 02:54 PM
» پاسخ: 0
» بازدید: 134
تفاوت بلاک چین عمومی و خص...
انجمن: مقالات و آموزش
آخرین ارسال توسط: satoshi
2018/12/11، 02:53 PM
» پاسخ: 0
» بازدید: 167
ساختار های کیف پول های بی...
انجمن: کیف پول ها
آخرین ارسال توسط: satoshi
2018/12/11، 02:51 PM
» پاسخ: 0
» بازدید: 760
آموزش ماینینگ لایت کوین
انجمن: لایت کوین
آخرین ارسال توسط: satoshi
2018/12/11، 02:50 PM
» پاسخ: 0
» بازدید: 126
تتر چیست ؟
انجمن: تتر
آخرین ارسال توسط: satoshi
2018/12/11، 02:49 PM
» پاسخ: 0
» بازدید: 161
بلاکچین چیست
انجمن: مقالات و آموزش
آخرین ارسال توسط: satoshi
2018/12/11، 02:48 PM
» پاسخ: 0
» بازدید: 53
سگویت چیست ؟
انجمن: بیت کوین
آخرین ارسال توسط: satoshi
2018/12/11، 02:44 PM
» پاسخ: 0
» بازدید: 154
کیف پول مغزی یا Brain Wal...
انجمن: کیف پول ها
آخرین ارسال توسط: satoshi
2018/12/11، 02:43 PM
» پاسخ: 0
» بازدید: 75
کیف پول های لایتکوین
انجمن: لایت کوین
آخرین ارسال توسط: satoshi
2018/12/11، 02:30 PM
» پاسخ: 0
» بازدید: 149

 
  ذخیره سازی سرد یا Cold Storage
ارسال کننده: satoshi - 2018/12/11، 02:55 PM - انجمن: کیف پول ها - بدون پاسخ

ذخیره سازی سرد یا Cold Storage - secp256k1 - 2018/09/03

اگر مقدار زیادی بیت کوین را در کیف پول خود نگهداری میکنید، باید بدانید که با خطرات زیادی روبرو هستید. هیچ عدد مشخصی نمیتوان برای این مقدار مشخص کرد و کاملا بستگی به هر شخص و شرایط مالی خودش دارد. ممکن است در کیف پول بیت کوین که روی تلفن همراه تان هست مبلغی داشته باشید تا در هنگام نیاز بتوانید از آن خرج کنید ولی این مبلغ باید درحد پولی باشد که در کیف پول واقعی تان همراه تان دارید و نباید کل دارایی تان در آن باشد.

کیف پول ها با خطرات زیادی روبرو هستند. مثلا اگر کیف پولی روی تلفن همراه شما باشد، ممکن است تلفن همراه شما دزدیده شود یا گم شود یا بسوزد یا ... و در هر یک از این حالت ها ممکن است دیگر دسترسی به مانده ی آن کیف پول نداشته باشید.

یا مثلا کیف پولی که روی یک لپ تاپ دارید، اگر آن لپ تاپ به یک بدافزار آلوده شود، ممکن است آن بدافزار بتواند کیف پول شما را بدزدد.

یا فرض کنید دستگاه شما هک شود و یک هکر بتواند از راه دور کیف پول شما را بدزدد.

یا فرض کنید روی دستگاه شما یک بدافزار هست که سال ها یک گوشه پنهان شده و منتظر است تا به اطلاعات کیف پولی که بعدا روی دستگاه نصب میشود دسترسی پیدا کند و بیت کوین ها را برای نویسنده ی بدافزار بفرستد.


برای حل این مشکل ها چه کار میتوانید بکنید؟

ذخیره سازی سرد یا Cold Storage راهی است برای حل این مشکل ها. منظور از «ذخیره سازی سرد» این است که کیف پول شما هیچگاه به هیچ شکلی به اینترنت یا هر شبکه ی دیگری یا هر دستگاه دیگری وصل نخواهد شد. البته که این کار باعث میشود تا کار کردن با کیف پول بسیار بسیار دشوار تر شود، ولی این روش یکی از ایمن ترین روش ها برای ذخیره سازی کیف پول است، مخصوصا اگر مقدار بیت کوین موجود در آن زیاد باشد.

برای اینکار نیاز به یک لپ تاپ خواهید داشت. برای امنیت بیشتر بهتر است هر گونه کارت شبکه ی Wifi و Bluetooth و Ethernet و ... این لپ تاپ به شکل فیزیکی حذف شوند. یا حتی کارت صدا! (برای اینکه مثلا یک بد افزار نتواند با صدا و استفاده از یک فرکانسی که شما نمیشنوید هسته ی کیف پول شما را به یک دستگاه آلوده دیگر در آن نزدیکی منتقل کند).

پس باید یک دستگاه کامپیوتر داشته باشید که به هیچ جا وصل نیست و هرگز وصل هم نخواهد شد. سپس باید روی آن یک سیستم عامل تمیز و نو بریزید. سپس یکی از برنامه های کیف پول را روی آن نصب کنید. سپس یک کیف پول جدید روی آن بسازید. از هسته ی کیف پول پشتیبان بگیرید (مثلا هسته را که ۱۲ کلمه است روی یک یا چند کاغذ بنویسید و در جای امنی نگهداری کنید).

حالا کیف پول سرد شما آماده است و میتوانید بیت کوین هایتان را به آن منتقل کنید.

توجه کنید که خرج کردن از کیف پول سرد خیلی سخت است و امنیت آن هم به همین دلیل است.

برای خرج کردن از کیف پول سرد، باید این کار ها را انجام دهید:
۱- کلید عمومی کیف پول را خارج کنید و به یک دستگاه که به اینترنت وصل هست منتقل کنید (مثلا با یک USB Flash Drive).
۲- در دستگاه برخط (Online) یک کیف پول Watch Only بسازید (با همان کلید عمومی).
۳- اکنون باید بتوانید تراکنش ها و مانده ی کیف پول خود را ببینید ولی نمیتوانید آن را خرج کنید.
۴- برای انتقال از کیف پول برخط به آدرس مقصد، یک درخواست بسازید.
۵- درخواست را ذخیره (Export یا Save) کنید و آن را به دستگاه کیف پول سرد تان منتقل کنید (مثلا با کمک USB Flash Drive).
۶- کیف پول سرد را باز کنید و درخواست را بارگذاری (Load یا Import) کنید.
۷- درخواست را بررسی کنید و سپس آن را امضا (Sign) کنید.
۸- درخواست امضا شده را ذخیره (Exprot یا Save) کنید و آن را به دستگاه برخط منتقل کنید.
۹- درخواست را در کیف پول برخط بارگذاری (Load یا Import) کنید.
۱۰- درخواست را بررسی کنید و سپس آن را منتشر (Broadcast) کنید.

اگر مقدار زیادی بیت کوین یا دیگر ارز های رمزنگاری شده دارید و اگر آن را از دست بدهید زندگی تان تباه میشود، حتما از ذخیره سازی سرد استفاده کنید.

چاپ این مطلب

  ارز دیجیتال گیوکریپتو
ارسال کننده: satoshi - 2018/12/11، 02:54 PM - انجمن: ارزهای جدید - بدون پاسخ

ارز دیجیتال گیوکریپتو با هدفی بشردوستانه معرفی شد

«برایان آرمسترانگ»، مدیر عامل صرافی کوین بیس به تازگی خبر از رمز پول جدید مبتنی بر خیریه به نام گیوکریپتو داده است.

آرمسترانگ اعلام کرده که همواره به قدرت رمز پول های بر پایه اعمال بشر دوستانه اعتقاد داشته. او در مورد گیوکریپتو (Givecrypto) توضیح داده که این ارز دیجیتال که بر پایه سود دهی بنا نشده و به منظور توانمندسازی، آموزش و بهبود در حوزه جوامع جهانی کاربرد خواهد داشت. به عبارتی قرار است از آن به منظور گسترش ارزهای دیجیتال در بین افرادی که در فقر به سر می برند استفاده شود.

به گفته آرمسترانگ سرمایه مورد نیاز برای گیوکریپتو از طریق مالکان ارز دیجیتال فراهم خواهد شد تا این مرز پول امکان پرداخت خُرد برای افراد در سراسر جهان را فراهم کند. اولین دریافت کننده های آن نیز شهروندانی از کشورهای با بازار نوظهور خواهند بود؛ خصوصاً آنهایی که با مشکلات مالی مواجه هستند.

اهدا کنندگان اولیه می توانند بودجه مورد نیاز برای عرضه گیوکریپتو را به واسطه اهدای رمز پول های بیت کوین کش، بیت کوین، اتریوم، لایت کوین، ریپل و زِدکَش تأمین کنند. به گزارش وبسایت مدیوم تاکنون سرمایه ای 3.5 میلیون دلاری برای این ارز جمع آوری شده که یک میلیون دلار آن را خود آرمسترانگ اهدا کرده. به عنوان اولین هدف قرار است مبلغی 10 میلیون دلاری جمع آوری شود.

پس از آن سفیران داوطلب مورد اعتماد شروع به پخش کردن این ارز خواهند کرد. در نهایت جمع آوری سرمایه ای 10 میلیون دلاری تا انتهای 2018 و یک میلیارد دلاری برای دو سال میلادی آتی هدف گذاری شده است.

بنا بر اعلام سازمان گیوکریپتو در نهایت افرادی که این رمز پول را دریافت می کنند می توانند آن را به پول رایج مکان زندگی خود بدل کنند. همچنین می توانند آن را نگه دارند، به امید اینکه در آینده بر ارزشش افزوده شود. در نهایت هم اگر شرایط در مناطقی خاص فراهم باشد، افراد می توانند گیوکریپتو را به سایر رمز پول ها تبدیل کنند. مورد آخر می‌تواند در مناطقی از جهان که با مشکلات بحران اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کنند، مفید باشد.

چاپ این مطلب

  تفاوت بلاک چین عمومی و خصوصی
ارسال کننده: satoshi - 2018/12/11، 02:53 PM - انجمن: مقالات و آموزش - بدون پاسخ

تفاوت بلاک چین عمومی و بلاک چین خصوصی چیست ؟

آنچه که بلاک چین عمومی و خصوصی را از هم متمایز می­ کند احتیاج شرکت کنندگان به مجوز جهت مشارکت در شبکه، اجرای پروتکل اجماع و داشتن دفترکل می­ باشد.

در بلاک چین عمومی نه تنها محدودیتی برای مشارکت وجود ندارد، بلکه ساز وکار هایی تعبیه شده تا افراد بیشتری ترغیب به مشارکت در شبکه شوند.

یکی از معایب بلاک چین عمومی که در ابعاد وسیع نمایان می ­شود نیاز به قدرت پردازشی قابل توجه جهت حفظ دفتر کل می ­باشد. به طور خاص، برای دست­یابی به اجماع، هر گره شبکه باید یک مسئله پیچیده رمزنگاری را حل کند. نام این رویکرد گواه اثبات کار (PoW, Proof of Work) است که مفصلاً توضیح داده شده است.

عیب دیگر بلاک چین عمومی شفافیت مطلق و فراگیر آن است، چراکه هیچ حریم خصوصی ‌ای برای تراکنش­ ها وجود ندارد و تمام داده  ‌های مربوط به تراکنش‌ها برای تمام گره‌ های شبکه عیان و در دسترس است.

در راستای حل این مشکلات، در بلاک چین خصوصی نیاز به دعوت نامه (Invitation) جهت عضویت در شبکه می باشد. همچنین این عضویت می ­بایست توسط موسس شبکه خصوصی یا مجموع قوانین حاکم بر شبکه که آن را نیز موسس تعیین کرده است، تایید شود.

این سازمان‌ ها تعیین می­ کنند که چه کسانی حق مشارکت در شبکه را دارند. همچنین ممکن است فعالیت اعضا را در چند تراکنش بخصوص محدود نماید. این ساز وکارِ کنترل دسترسی، انواع متفاوتی را شامل می­شود؛ اعضای موجود می ­توانند برای ورودی­ های آینده تصمیم بگیرند. ناظر شبکه می ­تواند برای اعضا محدودیت­ هایی را ایجاد کند یا یک کنسرسیوم می­ تواند این تصمیم­ گیری را انجام دهد.

هر کاربری بلافاصله پس از عضویت در شبکه، نقشی را در جهت حفظ بلاک چین به شیوه غیر متمرکز اجرا خواهد کرد. نحوه پیاده­ سازی شبکه­ های خصوصی بسیار متنوع است، ولی هدف اصلی بر منطق need-to-know استوار است.
برخی از آن­ها ارتباطی با ارز های رمزنگاری شده ندارند و برخی دیگر ارز رمزنگاری شده‌ ی مخصوص به خود را دارند که عموماً نیاز به استخراج ندارد و از قبل همه آن ها تولید (Premined) شده­ اند. همچنین آن­ها از الگوریتم‌ های اجماع مخصوص به خود استفاده می‌ کنند.

هم اکنون شاهد ظهور بلاک چین های ارتقاء یافته‌ ای همچون Corda، Hyperledger Fabric و… هستیم. ساز وکار هر کدام از این بلاک چین‌ ها با دیگری تفاوت داشته و عملکرد شان نیاز به مقاله ای جداگانه دارد.

شباهت های بلاک چین عمومی و خصوصی :

  • هر دو دارای یک شبکه غیر متمرکز همتا به همتا (P2P) هستند که در این شبکه هر گره نسخه­ ای دقیقاً یکسان از دفترکل (ledger) را ذخیره کرده است.
  • هر دو بلاک چین این دفترکل را تحت پروتکلی به نام اجماع (consensus) به روز رسانی می ­کنند.
  • حتی اگر برخی از اعضا مرتکب خطا شوند و یا مخرب باشند هر دو شبکه ضمانت می­ کنند که دفترکل غیر قابل ویرایش باقی بماند.


منبع: کوین ایران

چاپ این مطلب

  ساختار های کیف پول های بیت کوین و BIP32 و BIP43 و BIP44 و BIP49
ارسال کننده: satoshi - 2018/12/11، 02:51 PM - انجمن: کیف پول ها - بدون پاسخ

کیف پول های بیت کوین در آغاز به این شکل عمل میکردند که یک جفت کلید عمومی و خصوصی برای شما میساختند. سپس از روی کلید عمومی یک آدرس برای شما میساختند تا آن را به دیگران بدهید و بیت کوین بگیرید. با کلید خصوصی هم میتوانستید تراکنش های ورودی تان را خرج کنید.

کمی بعد مشکلی دیده شد. مشکل حریم خصوصی بود. هر کسی میتوانست ببیند که به هر آدرس چه مقدار پول در تراکنش های مختلف واریز شده و از آن آدرس پول به چه آدرس های دیگری فرستاده شده. اگر یک سمت از یکی از این تراکنش ها شناسایی میشد، همه ی تراکنش ها شناخته و مشخص میشدند.

برای حل این مشکل، کیف پول ها روشی دیگر در نظر گرفتند. آن ها برای کاربر یک مجموعه (مثلا ۲۰ تا) جفت کلید میساختند تا کاربر هر کدام را به یک شخص بدهد. هر بار که یکی از آدرس ها استفاده میشد، کیف پول یک جفت کلید دیگر میساخت و به مجموعه اضافه میکرد. مزیت این کار این بود که دیگر آدرس ها یکی نبودند و اتصال تراکنش ها به هم دیگر سخت تر شده و حریم خصوصی بیشتر حفظ میشد. ولی یک مشکل هم در کنار این مزیت پیش می آمد. آن هم پشتیبان گیری از کیف پول بود. از آنجا که با هر بار ساخته شدن یک جفت کلید، فهرست آدرس ها تغییر میکرد، باید هر بار یک نسخه پشتیبان از کیف پول گرفته میشد تا هیچ جفت کلیدی از بین نرود. اگر از بین میرفت همه ی بیت کوین های موجود در آن آدرس نیز از بین میرفتند.

برای حل مشکل پشتیبان گیری، کیف پول ها روشی دیگر در نظر گرفتند. آن ها یک جفت کلید اصلی میساختند و سپس کاربر یک بار از آن نسخه ی پشتیبان تهیه میکرد. سپس با استفاده از همین جفت کلید اصلی، آدرس های دیگر به شکل یک دنباله ساخته میشدند. برای ساده سازی فرض کنید آدرس دوم از اضافه کردن عدد ۲ به آدرس اصلی ساخته میشد و آدرس سوم هم با اضافه کردن عدد ۳ و به همین شکل ادامه پیدا میکرد. به این نوع کیف پول ها Deterministic گفته میشود.

ولی این کیف پول ها هم ضعف هایی دارند. مثلا نمیتوان امکان دیدن مانده ی کیف پول را به شخص دیگری داد چون آن شخص نمیتواند بدون داشتن کلید خصوصی اصلی، آدرس های پشت سر هم را بسازد. یا نمیتوان تنها بخشی از کیف پول را در اختیار شخص دیگری گذاشت.

برای حل این مشکل ها، BIP32 پیشنهاد شد. این BIP روشی را نشان میدهد که میتوان با کمک آن یک درخت سلسله مراتبی از جفت کلید ها داشت که هر شاخه ی آن را میتوان برای کاربرد های مختلف به کار برد و هر شاخه را جداگانه میتوان به شخص دیگری سپرد تا از آن خرج کند و یا اینکه دسترسی دیدن تراکنش های بخشی یا همه ی کیف پول را به شخص دیگری واگذار کرد. به این نوع کیف پول ها Hierarchical Deterministic یا HD میگویند.

با کمک کیف پول های HD، تنها یک بار در زمان ساخت آن از آن پشتیبان تهیه میکنید و سپس همه ی تراکنش های شما ایمن هستند و تا زمانی که به پشتیبان دسترسی داشته باشید، از بین نخواهند رفت و نیازی هم به پشتیبان گیری های پیوسته نخواهد بود.

پس از این BIP، پیشنهاد های دیگری هم برای بهبود آن آمده اند، از جمله BIP43، که میگوید در نخستین شاخه، شماره ی BIP نوشته شود تا کیف پول های مختلف بتوانند حالت های مختلف را پشتیبانی کنند و بدانند که در زیر آن شاخه با چه چیزی طرف هستند.

BIP44 هم پیشنهاد چند حسابی را داد. مثلا شما میتوانید یک حساب برای وب سایت خودتان داشته باشید و یک حساب برای کیف پول دم دستی خودتان و یک حساب برای کاربردی دیگر و همه ی این ها با همان نسخه ی پشتیبان ایمن هستند و شما تنها حساب وب سایت تان را روی سرور تان میگذارید، آن هم تنها به شکلی که وب سرور بتواند آدرس های جدید با آن بسازد و به مشتریان شما بدهد و حتی اگر دسترسی غیر مجازی پیش آمد، کسی نتواند مانده ی کیف پول شما را خالی کند.

همچنین BIP44 امکان پشتیبانی از چند نوع Coin را هم دارد و کیف پول های BIP44 میتوانند همزمان کیف پول چند Coin مختلف شما باشند.

همچنین در این کیف پول ها، شاخه ی آدرس های Receive و شاخه ی آدرس های Change از هم جدا شده اند.

پس از آن هم BIP49 برای پشتیبانی از تراکنش های Segwit که در یک اسکریپت جا گرفته اند پیشنهاد شده است.

چاپ این مطلب

  آموزش ماینینگ لایت کوین
ارسال کننده: satoshi - 2018/12/11، 02:50 PM - انجمن: لایت کوین - بدون پاسخ

آموزش استخراج لایتکوین

لایت کوین یکی از چند ارز دیجیتال معتبر و محبوب در بین کاربران است. در این مقاله با چگونگی فرایند استخراج لایت کوین آشنا خواهید شد. لایت کوین از الگوریتم اسکریپت (Scrypt) برای استخراج استفاده می کند.


۱- سخت افزار های استخراج لایت کوین

برای استخراج لایت کوین می توانید از پردازنده (CPU)، کارت های گرافیکی (GPU) و دستگاه های ASIC استفاده نمایید. استفاده از CPU برای استخراج به دلیل گستردگی شبکه و سخت بودن استخراج تقریبا منسوخ شده است و کارت های گرافیکی و دستگاه های ASIC این روز ها برای استخراج استفاده می شوند.


استخراج لایت کوین با کارت های گرافیک

چند سال گذشته استخراج بیشتر ارزهای دیجیتال با کامپیوتر های خانگی و معمولی امکان پذیر بود اما امروزه به دلیل گستردگی شبکه لایت کوین برای استخراج به صرفه با GPU نیاز به یک یا چند کارت گرافیک قدرتمند دارید. توجه داشته باشید که استخراج با کامپیوتر های معمولی و یا لپ تاپ امکان پذیر است اما به هیچ وجه به صرفه نخواهد بود.

برای استخراج لایت کوین با کارت های گرافیکی نیاز به جمع آوری یک ریگ (Rig) مناسب استخراج دارید. ریگ به معنای یک پک از سخت افزار هاست. ریگ ها را می توانید به صورت آماده خریداری کنید و یا خودتان اقدام به تهیه و جمع آوری قطعات آن روی یک برد کنید.

به طور کلی سخت افزارهایی که برای جمع آوری ریگ استخراج لایت کوین نیاز دارید:

۱- مادربرد مخصوص
۲- کارت های گرافیک قدرتمند
۳-یک RAM و CPU متوسط
۴- پاور مناسب
۵- یک شاسی برای سوار کردن قطعات روی آن

انتخاب کارت گرافیک مناسب

در انتخاب کارت گرافیک باید به هش ریت کارت گرافیک دقت داشته باشید. شما می توانید با استفاده از ماشین حساب های آنلاین استخراج، با وارد نمودن هش ریت کارت گرافیک و هزینه برق در کشور مورد نظر، میزان سود تقریبی خود را بدست آورید. فقط کافی است که کلمه Mining Calculator را در گوگل جستجو کنید.

استخراج لایت کوین با دستگاه ASIC

برای استخراج لایت کوین می توانید مانند بیت کوین از طریق دستگاه های ASIC هم اقدام کنید. بهترین دستگاه ASIC استخراج لایت کوین در حال حاضر BitMain Antminer L3 Plus است.

این دستگاه ۲ هزار دلاری با هش ریت ۵۰۴MH/S و رابط کاربری آسان امکان استخراج راحت تر را برای کاربران فراهم کرده است. هر کدام از این دستگاه ها روزانه حدود ۰٫۳ لایت کوین (۱۲ دلار با قیمت کنونی ) سود خالص بدست می آورد. این دستگاه از طریق سایت رسمی شرکت bitmain و یا فروشگاه های آمازون و ebay قابل خریداری است.

۲- نرم افزارهای استخراج لایت کوین

پس از فراهم کردن سخت افزارهای مورد نیاز، باید روی سیستم خود سیستم عامل نصب کنید و نرم افزارهای مورد نیاز استخراج را روی آن نصب و اجرا کنید.

شما می توانید این نرم افزارها را روی بیشتر سیستم عامل ها از جمله ویندوز یا مک اجرا کنید. توجه کنید که شما نیاز به یک اینترنت با سرعت متوسط به بالا ( حداقل ۲ مگابیت) دارید و ترجیحا قطعی اتصال نداشته باشد. عمل استخراج حجم اینترنت زیادی را مصرف نمی کند (حداکثر ۳ گیگ در ماه)


استخر استخراج لایت کوین :

پس از نصب سیستم عامل و نرم افزارهای مورد نیاز باید در یک استخر استخراج ثبت نام کنید و اطلاعات سرور و پورت خود را در نرم افزارهای استخراج وارد کنید. بهترین استخر استخراج لایت کوین، litecoinpool.org است.

روی دستگاه های ASIC معمولا نرم افزارهای مورد نیاز از قبل نصب شده است و شما فقط کافی است که اطلاعات استخر استخراج خود را در آن وارد کنید.


معرفی نرم افزارهای استخراج لایت کوین


نرم افزارهای معتبر استخراج لایت کوین با GPU :


۱- CGMiner 3.7.2

بهترین و پرکاربرد ترین نرم افزار استخراج لایت کوین است. این نرم افزار اساسا برای بیت کوین توسعه داده شده است اما نسخه ۳٫۷٫۲ آن از الگوریتم Scrypt پشتیبانی می کند. این نرم افزار از هر دو نوع گرافیک های AMD و Nvidia پشتیبانی می کند.

دانلود نرم افزار CGMiner 3.7.2 : دانلود با لینک مستقیم
دستور العمل های نرم افزار : راهنمای CG Miner

۲- CUDAminer

یکی دیگر از نرم افزارهای استخراج الگوریتم Scrypt است. این نرم افزار فقط از کارت گرافیک های Nvidia پشتیبانی می کند.

دانلود نرم افزار CUDAminer : دانلود با لینک مستقیم
دستور العمل های نرم افزار : راهنمای CUDAminer
 
بعضی از نسخه های نرم افزارهای sgminer و bfgminer هم از استخراج لایت کوین پشتیبانی می کنند اما دو نرم افزار فوق بهترین نرم افزارهای استخراج در این زمینه هستند.

چاپ این مطلب

  تتر چیست ؟
ارسال کننده: satoshi - 2018/12/11، 02:49 PM - انجمن: تتر - بدون پاسخ

تتر (Tether) چیست؟

تتر (USDT) یک ارز دیجیتالی است بدین معنا که هر یک تتر توسط یک دلار آمریکا پشتیبانی می‌شود. بر اساس چنین ایده ای و از طریق توانایی عملیاتی ارزهای دیجیتالی ارزش دلار ثابت می‌ماند. در دنیای ارزهای دیجیتال مردم تتر را “سکه پایدار” نامیده اند.

این ارز دیجیتالی در سال ۲۰۱۵ به نام Realcoin راه اندازی و نامگذاری شد و امروزه با ارزش ۲ میلیارد دلار و با نام USDT، در گردش است.

USDT یک توکن و دارایی ارزدیجیتال است که از طریق پروتکل Omni Layer Pro در بلاک چین بیت کوین تولید شده است. هر واحد USDT توسط دلار آمریکا پشتیبانی می شود این توکن تحت نظارت Tether نگهداری می شود و به نوعی کیف پول اصلی این توکن، سایت Tether است . توکن های USDT می تواند مانند بیت کوین یا هر ارز دیجیتال دیگر منتقل، ذخیره و یا برای خرید استفاده شود.

علت قیمت ثابت USDT چیست ؟

این توکن با پشتیبانی دلار آمریکا ایجاد شده است. تولید این توکن ها نسبت به دلار آمریکا انجام می شود بنابراین قیمت آن اغلب ثابت است و نسبت به قیمت دلار تغییر می کند. به دلیل قیمت ثابت، USDT ها معمولا برای سرمایه گذاری خریداری نمی شوند و اغلب برای خرید یا ذخیره پول استفاده می شوند.

چه کسی مسئول این ارز دیجیتالی است؟

توکن های تتر توسط Tether Limited، یک شرکت مستقر در جزایر ویرجین بریتانیا صادر می‌شود. وب سایت تتر می‌گوید که  این ارز در هنگ کنگ به ثبت رسیده و با دفاتر گوناگون در ایالات متحده در حال فعالیت است. این شرکت دارای تیم مدیریتی مشابه با بیتفینکس است، بیتفینکس یک صرافی دیجیتالی در هنگ کنگ است. این صرافی یکی از بزرگترین صرافی های ارزهای دیجیتالی در جهان است. ژان ولدر (Ludovicus van der Velde) مدیرعامل هر دو شرکت بیتفینکس و تتر است و فیلیپ پاتر مأمور اصلی امورات استراتژیک هر دو شرکت است.

چاپ این مطلب

  بلاکچین چیست
ارسال کننده: satoshi - 2018/12/11، 02:48 PM - انجمن: مقالات و آموزش - بدون پاسخ

بلاک چین (Blockchain) از دو کلمه Block (بلوک) و Chain (زنجیره) ایجاد شده است. این فناوری در حقیقت زنجیره‌ای از بلوک‌هاست.

به طور کلی بلاک چین یک نوع سیستم ثبت اطلاعات و گزارش است.

تفاوت آن با سیستم‌های دیگر این است که اطلاعات ذخیره شده روی این نوع سیستم، میان همه اعضای شبکه به اشتراک گذاشته می‌شوند و با استفاده از رمزنگاری امکان حذف و دستکاری اطلاعات ثبت شده تقریبا غیرممکن است.


بیت کوین اولین کاربرد از این فناوری بود و از بلاک چین برای ذخیره اطلاعات دارایی کاربران بهره برد. اگر بلاک چین یک سیستم عامل باشد، بیت کوین نرم افزاری روی این سیستم عامل است.

در هر بلاک هر اطلاعاتی می‌تواند ثبت شود; از جرم و جنایت‌های یک فرد تا نمایش اطلاعات حساب برای دارایی‌ها مانند بیت کوین. در بلاک چین، اطلاعات در بلاک‌ها قرار می‌گیرند و با هم به صورت زنجیره‌ای مرتبط می‌شوند.

برای مثال بلاک چین زیر را در نظر بگیرید، هر بلاک یک کشور را نشان می‌دهد که نام شهرهای آن کشور در آن ثبت شده هستند.

یک چیز دیگر هم وجود دارد. هر کدام از این بلاک‌ها چیزی به نام هش دارند. یک هش رشته‌ای از کارکترهاست که با توابع خاصی ساخته می‌شود.

مثلاً در عکس بالا برای بلاک ایران که حاوی اطلاعات اسم شهرهای تهران، اصفهان و تبریز است، هش بلاک «NYLAC» است.
در بلاک چین، هش بلاک‌های بعدی حاوی هش بلاک قبلی هم هستند.

هش در هر بلاک چین با یک تابع ریاضی خاص به‌دست می‌آید که توسعه دهندگان آن را مشخص میکنند. کوچک‌ترین تغییر در اطلاعات یک بلاک، هش آن را به طور کلی تغییر می‌دهد.


مثلاً اگر یک کاراکتر به اطلاعات اسم شهرهای ایران اضافه شود، هش بلاک تغییر می‌کند و در نتیجه بلاک‌های بعدی هم غیر معتبر خواهند شد به همین دلیل این فناوری بلاک چین یا زنجیره بلاک‌ها نام دارد.

اگر کسی محتوای یک بلاک را تغییر دهد و هش بلاک‌های بعدی را به روز رسانی کند، چه می‌شود؟ این امکان وجود دارد اما شما توزیع را در نظر نگرفته‌اید. داده‌های بلاک چین در یک کامپیوتر یا سرور خاص ذخیره نمی‌شوند. هر کامپیوتر یا سیستمی که به شبکه وصل شود یک نسخه از بلاک چین را دریافت می‌کند.

مثال:
من در یک جمع ۱۰۰ نفری، برگه ای از اطلاعات را بالا می‌گیرم و همه با تلفن همراهشان از آن برگه عکس می‌گیرند. حالا اگر من آن اطلاعات را نابود کنم یا تغییری در آن دهم دیگر برای آن جمع قابل پذیرش نیست زیرا آن‌ها یک کپی از نسخه اصلی را دارند، مگر اینکه من موبایل همه را بگیرم و آن را حذف کنم.

حالا این جمع می‌تواند به صورت عمومی و بالای چندین میلیون نفر باشد که در بیت کوین و اتریوم و سایر ارزهای بلاک چینی شاهد آن هستیم و یا به صورت خصوصی برای یک جامعه مخصوص باشد. بلاک چین یک شرکت نمونه‌ای از بلاک چین خصوصی است.

وقتی شما به یک بلاک چین متصل می‌شوید، یک نسخه از کل بلاک چین را دریافت می‌کنید. هرگونه تغییری در بلاک چین امکان پذیر نیست مگر اینکه بیش از ۵۰ درصد از داده‌های رایانه‌های متصل به شبکه تغییر کند.


در حقیقت فناوری بلاک چین به خودی خود یک فناوری بنیادی نیست بلکه مجموعه‌ای از فرایندهای هش گذاری و رمزنگاری، توزیع جمعی و … است که باعث ایجاد ایده‌ی بلاک چین شده‌اند.

انواع بلاک چین

در حال حاضر به طور کلی سه نوع بلاک چین قابل راه اندازی است. اما احتمالا در آینده از انواع بلاک چین های جدید بهره‌مند خواهیم شد.

بلاک چین عمومی ضد انحصاری


مثال اجرایی: بیت کوین، اتریوم، لایت کوین و انواع سیستم های عمومی و آزاد مبتنی بر بلاک چین
اغلب شما این یکی را می‌شناسید. بیت کوین و اتریوم نمونه‌هایی از این نوع بلاک چین هستند. در این نوع بلاک چین، ما انحصار تراکنش‌ها را در اختیار نداریم. برای مثال بیت کوین را در نظر می‌گیریم که یک دفترکل توزیع شده است.

می‌خواهم ۵ بیت کوین ارسال کنم. به افراد فعال در شبکه که ماینر نام دارند، فریاد می‌زنم «بچه‌ها، می‌خواهم این ۵ بیت کوین را به این فرد (آدرس بیت کوین) بفرستم.»


آیا من واقعاً ۵ بیت کوین دارم؟ ادعای دروغ نیست؟ نمی‌خواهم تقلب کنم؟ افراد فعال در شبکه بیت کوین پیغام من را می‌شنوند و روند تأیید معامله را شروع می‌کنند. فردی که تراکنش را تأیید می‌کند، انتخابی نیست. ما نمی‌توانیم تأییدکننده را تعیین کنیم. نکته اینجاست که هیچ‌کس این قدرت را نخواهد داشت.

از این نوع بلاک چین زمانی استفاده می‌شود که نظر تمام جامعه مورد نظر در آن شبکه مهم باشد، نه فقط چند فرد خاص.
در این بلاک چین هر کسی می‌تواند قراردادهای هوشمند ایجاد کند و یا پول و داده‌ها را منتقل کند. اطلاعات مهم در این بلاک چین‌ ها به صورت رمزنگاری شده قابل ذخیره سازی هستند.

«علی می‌خواهد برنامه‌ای را توسعه دهد که همه بتوانند دیدگاه سیاسی خود را در آن بیان کنند. او باید از حریم خصوصی مشترکین محافظت کند.»

برای کار علی، ما می‌توانیم از بلاک چین ضد انحصاری استفاده کنیم. هرکس در هر جای دنیا می‌تواند با اجرای شبکه نظرش را بیان کند. هیچ قدرتی نمی‌تواند چیزی را حذف یا تغییر دهد.

بلاک چین عمومی انحصاری

مثال اجرایی: چند شرکت فروارده های گوشتی در ایالات متحده
در این بلاک چین افرادی خاص برای تأیید فعالیت‌ها انتخاب می‌شود. این افرادمی‌تواند یک مقام، کارمند ارشد، دولت، موسسه یا اشخاص دیگری باشند. داده‌ها قابل مشاهده برای عموم هستند اما می‌توان از یک سری اطلاعات خاص محافظت کرد.

«محمد یک پرورشگاه ماهی دارد. او می‌خواهد زنجیره تأمین پرورشگاهش را برای عموم شفاف سازی کند. مثلاً او می‌خواهد مردم بدانند که ماهی که خریداری می‌کنند، از کجا صید شده، چه زمانی بسته بندی شده و انواع اطلاعات دیگر»

در این نوع بلاک چین محمد روی ماهی‌هایش یک کد QR قرار می‌دهد و مشتریان می‌توانند با اسکن کد هر ماهی از اطلاعات آن آگاه شوند. مشتریان فقط قادر به مشاهده اطلاعات هستند و نمی‌توانند چیزی را کم و زیاد کنند. برای ثبت اطلاعات هر ماهی در بلاک چین از روش‌های مختلفی می‌توان کمک گرفت. مثلاًبه ماهی گیران و کارمندان بخش بسته بندی، اجازه ثبت اطلاعات در بلاک چین داده می‌شود تا زمان صید یا بسته بندی هر ماهی با استفاده از دستگاه‌هایمخصوص ثبت شود.

اطلاعات ذخیره شده روی بلاک چین قابل تغییر نیستند بنابراین برای شرکت اعتبار بزرگی محسوب می‌شود.

بلاک چین خصوصی انحصاری


مثال اجرایی: سیستم‌های پرداخت حقوق با بلاک چین
این نوع بلاک چین می‌تواند برای نهاد‌های مختلف خصوصی و دولتی مورد استفاده قرارگیرد. در این بلاک چین افرادی خاص برای تایید فعالیت‌ها انتخاب می‌شود و فقط افرادی خاص امکان مشاهده اطلاعات ثبت شده را دارند.

«کسب و کار رضا به دو شرکت کوچک و یک شرکت حسابداری دیگر هم مرتبط است. آن‌ها به طور منظم با یکدیگر همکاری می کنند.»

رضا می‌خواهد یک اعتماد کامل بین طرفین برقرار شود اما نمی‌خواهد به جز سران شرکت، فرد دیگری اطلاعات را دستکاری کند یا بخواند. بهترین گزینه برای رضا استفاده از نوع سوم بلاک چین است.

بلاک چین از دیدگاه فنی

بلاک چین را یک به عنوان بایگانی که اطلاعات روی آن ثبت می شوند در نظر بگیرید. شاید یک بلاک چین با چیزهایی که با آن بیشتر آشنا هستید، خیلی تفاوت نداشته باشد. مثل ویکیپدیا.

با استفاده از یک بلاک چین، افراد زیادی می توانند گزارشات مختلفی را به یک نوع بایگانی اطلاعات وارد کنند و همچنین کاربران می توانند چگونگی ثبت و به روز رسانی اطلاعات را کنترل کنند. به همین منوال، مقالات ویکیپدیا هم محصول یک ناشر نیستند. بنابراین در ویکیپدیا هم فقط یک فرد اطلاعات را کنترل نمی کند.

با این حال، با بررسی های عمیق تر، تفاوت هایی که باعث می شود فناوری بلاک چین منحصر به فرد باشد، روشن تر می شود. در حالی که هر دو در شبکه های توزیع شده (اینترنت) اجرا می شوند، ویکی پدیا در شبکه جهانی وب (WWW)، با استفاده از یک مدل کلاینت سرور، طراحی شده است.


در ویکیپدیا، یک کاربر(کلاینت)، با مجوزهایی که در حساب کاربری خود توسط سیستم برایش تعیین می شود، قادر است همه یا برخی از ورودی های ویکیپدیا را که در یک سرور متمرکز ذخیره شده اند، تغییر دهد.

هر زمان که یک کاربر به صفحه ویکی پدیا دسترسی پیدا کند، نسخه به روز شده دیتابیس (مسترکپی) را دریافت می کند. اما تفات اصلی این است که کنترل پایگاه داده همچنان با مدیران ویکیپدیا باقی می ماند و کنترل دسترسی ها و مجوز ها توسط یک مقام مرکزی حفظ می شود. به نوعی مدیران ویکیپدیا می توانند یک مقاله را هر زمان که بخواهند حذف کنند اما در بلاک چین کاربران شبکه مالک اطلاعات پایگاه داده هستند و اطلاعات روی بلاک چین پاک نمی شود.

استحکام دیجیتالی ویکیپدیا شبیه به امنیت پایگاه داده های متمرکز دولت ها، بانک ها و یا شرکت های بیمه امروزی است. کنترل پایگاه های داده متمرکز در دست صاحبان آن ها است. مدیران یک سایت می توانند به تمام موارد مورد نیاز در سایت خود، دسترسی و بر آن ها کنترل کامل داشته باشند.

پایگاه داده توزیع شده توسط فن آوری بلاک چین، اساسا یک پشتوانه دیجیتالی کاملا متفاوت ایجاد می کند. این موردم هم یکی دیگر از ویژگی های متمایز و مهم از فن آوری بلاک چین است.


دیتابیس یا Master Copy ویکیپدیا بر روی یک یا چند سرور خاص توسط کاربران ویرایش می شود و همه کاربران نسخه جدید را مشاهده می کنند. در مورد بلاک چین، هر نود (node) در شبکه یک گزارش مستقل ثبت می کند و هر رکورد مستقل با رکورهای دیگر تبدیل به یک مجموعه ای گزارشات رسمی می شوند.
 
تعریف اعتماد دیجیتال

اعتماد یک تایید پر ریسک در مورد خطر بین گروه های مختلف است و در دنیای دیجیتال تعیین اعتماد اغلب به احراز هویت و اخذ مجوزها نیاز است.

به طور خلاصه ما می خواهیم از طرف مقابلمان مطمئن شویم که «آیا فردی که خودتان می گویید هستید؟ و «آیا شما قادر به انجام آنچه که وعده داده اید هستید؟»

در بحث فناوری بلاک چین، کلید خصوصی رمزنگاری شده یک ابزار مالکیت قدرتمند را فراهم می کند که نیازهای احراز هویت را برآورده می کند. داشتن یک کلید خصوصی به معنای مالکیت است. این نیز یک شخص را از داشتن نیاز به به اشتراک گذاشتن اطلاعات شخصی تر از آن که برای تبادل نیاز دارند، به اشتراک گذارد، و آنها را در معرض هکرها قرار می دهد.


تأیید اعتبار کافی نیست – داشتن مجوز، دارا بودن پول کافی برای انجام تراکنش و … نیاز به اعتماد سازی دارند و برای این کار نیاز به یک شبکه توزیع شده نظیر به نظیر است. یک شبکه توزیع شده از فساد یا شکست مجموعه جلوگیری می کند.

این شبکه توزیع شده نیز باید در کار حسابداری قابل اجرا باشد و از همه مهمتر امنیت آن باید تضمین شده باشد. تایید تراکنش ها نتیجه اجرای قوانین پروتکل توسط تمام شبکه است.

تأییدیه و مجوز ارائه شده در این راه، بدون نیاز به افراد شخص ثالث، امکان تعامل در دنیای دیجیتال را فراهم می کنند. امروزه کارآفرینان صنایع در سراسر جهان این پیشرفت را تحسین می کنند – اتباطات دیجیتالی غیر قابل تصور، جدید و قدرتمند امکان پذیر است. از فناوری بلاک چین اغلب به عنوان ستون فقرات برای یک لایه تراکنش در اینترنت و بنیانگذار اینترنت ارزش (Internet of Value) توصیف می شود.

بلاک چین نوعی دیتابیس یا پایگاه داده است که روی یک یا چند سرور خاص قرار ندارد بلکه روی تمام کامپیوترهایی که به شبکه متصل می شوند، توزیع شده است.

بلاک چین در حقیقت یک دفتر کل برای ثبت رکوردها و گزارشات است و به دلیل نوع رمزنگاری و ثبت آن در همه کامپیوترهای شبکه، گزارشات ثبت شده قابل هک یا حذف نیستند.

منبع: ارزدیجیتال

چاپ این مطلب

  سگویت چیست ؟
ارسال کننده: satoshi - 2018/12/11، 02:44 PM - انجمن: بیت کوین - بدون پاسخ

سگویت (Segwit) چیست ؟

برای تایید شدن هر تراکنشی که در سیستم بیت کوین انجام می شود، ده دقیقه زمان لازم است. هر چه زمان تایید شدن تراکنش کاربر کمتر باشد، مطلوبتر است. در هر بلوک تراکنش به اندازه 1MB از تراکنش های مختلف قرار می گیرد. درصورتیکه در این 1MB تعداد بیشتری تراکنش قرار گیرد، در نتیجه در هر ده دقیقه تعداد بیشتری تراکنش تایید می شود و به همان نسبت سرعت عمل افزایش خواهد یافت. با توجه به این موضوع سگویت ( Segwit ) مطرح می شود.

هر تراکنش بیت کوینی شامل سه قسمت است: فرستنده، گیرنده و امضای دیجیتالی که تایید می کند فرستنده حق هزینه کردن بیت کوین ها را دارد. از امضا با عنوان “شاهد” یا “witness” نیز یاد می شود.

“شاهد جدا شده” یا “Segregated witness” که به طور مختصر segwit نامیده می شود، به نرم افزار تولید کننده تراکنش اجازه جدا کردن قسمت “شاهد” یا “witness” را از بقیه اطلاعات یک تراکش می دهد (این قسمت خارج از ساختار بلوک های مرسوم فعلی قرار می گیرد). segwit باعث کمتر شدن سایز هر تراکنش بیت کوینی و افزایش کارآیی هر بلوک تا 60% (و حتی بیشتر) می شود.

این روش دارای دو مزیت است :

  1. حذف انعطاف پذیری مضر یا حذف malleability: segwit به نرم افزارهای دریافت کننده تراکنش (اعم از نرم افزارهای قدیمی یا به روز شده) اجازه می دهد تا بدون رجوع به شاهد، بتوانند شناسه یا identifier (txid) را برای تراکنش های استفاده کننده از segwit محاسبه کنند.
  2. افزایش ظرفیت: خارج کردن شاهد از ساختار بلوک های مرسوم فعلی (اما همچنان وجود آن در داخل بلوک هایی با ساختار جدید) بدان معناست که بلوک های مدل جدید می توانند اطلاعات تراکنشی بیشتری نسبت به بلوک های فعلی نگهداری کنند، پس میتوان گفت در این حالت تعداد تراکنش هایی که می تواند در یک بلوک جای بگیرد و در نتیجه مورد تایید واقع شود افزایش می یابد.

چاپ این مطلب

  کیف پول مغزی یا Brain Wallet
ارسال کننده: satoshi - 2018/12/11، 02:43 PM - انجمن: کیف پول ها - بدون پاسخ

آدرس ها در کیف پول های بیت کوین هر یک به یک جفت کلید خصوصی و عمومی وصل هستند. برای اینکه بتوانید از آن آدرس بیت کوین خرج کنید، نیاز دارید تا به کلید خصوصی آن دسترسی داشته باشید. پشتیبان گیری الکترونیکی از فایل کیف پول اگر چه یک نسخه ی پشتیبان به شما میدهد ولی ممکن است بسته به روش نگهداری این فایل پشتیبان خطراتی را هم داشته باشد. مثلا ممکن است این پشتیبان روی یک USB Flash Drive نوشته شده باشد و آن درایو به هر شکلی به دست شخص دیگری برسد و با آن بتواند به فایل کیف پول دسترسی پیدا کند. در این صورت ممکن است بیت کوین های موجود در آن آدرس به آدرس دیگری منتقل شوند و دیگر دسترسی به آن نداشته باشید.

کیف پول مغزی یا فکری یا Brain Wallet روشی است که در آن شما یک پسورد را حفظ میکنید و کیف پول از روی آن پسورد برای شما یک جفت کلید (یا هسته در کیف پول های HD) میسازد. مزیت آن این است که دیگر نیازی به نوشتن پسورد ندارید و میتوانید آن را حفظ کنید و این همواره همراه شما خواهد بود و کسی هم نمیتواند آن را از شما بدزدد.

یکی از این کیف پول ها در این آدرس هست:
https://brainwallet.io

ولی این کیف پول ها مشکل بزرگی دارند. آن هم این است که انسان ها نمیتوانند پسورد خوبی انتخاب کنند. پسورد باید تصادفی باشد، به کاربر هیچ ربطی نداشته باشد، طولانی باشد، قابل حدس زدن نباشد، جای دیگری استفاده نشده باشد و ...

بیشتر آدم ها نمیتوانند چنین پسوردی را انتخاب کنند و آن را به خاطر بسپارند. برای همین همیشه پسوردی که انتخاب میشود خوب نیست و اگر کسی بخواهد میتواند آن را به دست بیاورد.

برای همین پیشنهاد میشود که از این کیف پول ها استفاده نکنید.

امروزه بیشتر کیف پول ها به شما Seed کیف پول را که معمولا ۱۲ کلمه هست نشان میدهند و از شما میخواهند که آن را روی یک کاغذ بنویسید و آن را در جایی امن نگه دارید. اگر چه دیگر همواره همراه شما نیست، ولی هم آن را فراموش نخواهید کرد و هم اینکه کسی نمیتواند آن را حدس بزند.

چاپ این مطلب

  کیف پول های لایتکوین
ارسال کننده: satoshi - 2018/12/11، 02:30 PM - انجمن: لایت کوین - بدون پاسخ

کیف پول های لایت کوین (Litecoin)

برای لایت کوین، یکی از قدیمی های بازار ارزهای دیجیتال، کیف پول های بسیار زیادی توسعه داده شده اند. این ارز دیجیتال محبوب کیف پول های معتبر فراوانی دارد; مانند کیف پول دسکتاپ اکسودوس. اما در این مقاله فقط کیف پول هایی را معرفی می کنیم که در سایت رسمی لایت کوین به آن اشاره شده است.

۱- هسته اصلی لایت کوین

این نرم افزار دستکتاپی، کیف پول اصلی لایت کوین است. این کیف پول غیرمتمرکز بوده و کلیدهای خصوصی فقط روی کامپیوتری که نرم افزار نصب باشد، قابل دسترسی است. به دلیل فول نود بودن در اولین نصب، نیاز به یک همگام سازی با بلاک چین وجود دارد. این کار می تواند تا چند ساعت طول بکشد.

همیشه پس از نصب، با یک عبارت از کیف پول خود محافظت کنید. از یادداشت این عبارت در یک مکان امن مطمئن شوید.
همیشه از فایل wallet.dat کیف پول خودتان در فضاهای مختلف بک آپ داشته باشید. سعی کنید این کار را با هر بار تراکنش انجام دهید. با استفاده از منوی File / Backup می توانید از کیف پول خود پشتیبان بگیرید.

دانلود برای ویندوز دانلود برای مک دانلود برای لینوکس

۲- کیف پول Electrum LTC

الکتروم یکی دیگر از کیف پول های معتبر دسکتاپ است. برخلاف هسته اصلی لایت کوین، در این کیف پول نیاز به همگام سازی برای فول نود شدن نیست. امنیت کلیدهای امنیتی در مقابل افراد شخص ثالث تضمین شده است. این نرم افزار قابل نصب بر روی سه سیستم عامل ویندوز، مک و لینوکس است.

دانلود Electrum

کیف پول های موبایل لایت کوین

۱- کیف پول‌ اندروید لایت کوین

این کیف پول موبایلی، توسط سایت رسمی لایت کوین تایید شده و ارسال و دریافت لایت کوین در آن به سادگی ارسال یک ایمیل است. شما می‌توانید این کیف پول را در تمام گوشی های اندرویدی نصب و استفاده کنید.

این کیف پول هیچ پشتوانه ی وب ندارد و مستقیم بر روی گوشی های هوشمند نصب می‌شود. از این رو سعی کنید در هر بار تراکنش از کیف پول پشتیبانی بگیرید تا در صورت مفقودی یا خرابی موبایل، بتوانید مبالغ خود را بازیابی کنید.

دانلود برای اندروید

۲- کیف پول IOS لایت کوین

کیف پول موبایل LoafWallet که توسط تیم توسعه دهنده breadwallet بیت کوین توسعه یافته است، به عنوان یکی از کیف پول های تایید شده در سایت رسمی لایت کوین معرفی شده است.

این کیف پول هیچ پشتوانه ی وب ندارد و مستقیم بر روی گوشی های هوشمند نصب می‌شود. از این رو سعی کنید در هر بار تراکنش از کیف پول پشتیبانی بگیرید تا در صورت مفقودی یا خرابی موبایل، بتوانید مبالغ خود را بازیابی کنید.

دانلود برای IOS

کیف پول های تحت وب لایت کوین

کیف پول تحت وب LiteVault

به گفته وب سایت رسمی لایت کوین، LiteVault کیف پول تحت وب امنی است که با استفاده از مرورگرهای وب فعالیت می‌کند. این سایت به شما این امکان را می‌دهد که در همه جا و فقط با استفاده از یک مرورگر وب به کیف پول لایت کوین خود دسترسی داشته باشید. به منظور حفظ امنیت شما این سایت نمی‌تواند هیچ‌گونه دسترسی به ارزهای شما داشته باشد. کیف پول شما در سرورهای این سایت به صورت رمزنگاری شده ذخیره شده اند.

به صورت مرتب از کیف پول بک آپ بگیرید. همیشه اطلاعات مهم حساب خود مانند کلیدهای خصوصی را در مکان هایی امن و حتی الامکان به صورت چاپ شده و یا ذخیره شده در یک درایو usb داشته باشید. هیچ وقت اطلاعات کیف پول خود را در کامپیوترتان ذخیره نکنید.

ورود به LiteVault

کیف پول‌های کاغذی لایت کوین

کیف پول ساز LiteAddress

طبق گفته سایت رسمی لایت کوین، LiteAddress یک نرم افزار متن باز جاوا اسکریپ برای ساخت کیف پول های نوع زیر است :

  • کیف پول کاغذی
  • کیف پول ذهنی
  • کیف پول Vanity

وب سایت رسمی لایت کوین این اطمینان را به شما می‌دهد که این نرم افزار هیچ دسترسی به کیف پول های ساخته شده ندارد. در صورت عدم اطمینان می‌توانید صفحه html را ذخیره کنید و به صورت آفلاین اقدام به ایجاد کیف پول کاغذی کنید.

اگر قصد ایجاد کیف پول ذهنی دارید، به منظور حفظ امنیت از عبارت عبور بسیار بلند استفاده کنید. هیچ‌گاه کلمات ساده یا شماره تلفن خود را برای عبارت عبور استفاده نکنید. پیشنهاد ما کلمه عبوری با حداقل ۳۰ کارکتر است.

ورود به LiteAddress

کیف پول های سخت افزاری لایت کوین

کیف پول‌های سخت افزاری به دلیل امنیت بالایی که دارند را می‌توان بهترین گزینه برای ذخیره ارزهای دیجیتال دانست.

۱- کیف پول سخت افزاری لجر نانو (Ledger Nano S)

این کیف پول حدود ۲۷ ارز اصلی به علاوه تمام توکن های مبتنی بر اتریوم را پشتبیانی می‌کند. لایت کوین هم تحت ارزهای پشتیبانی شده لجر نانو قرار دارد.

۲- کیف پول سخت افزاری تریزور (Trezor)

این کیف پول سخت افزاری هم از ۱۵ ارز دیجیتال از جمله لایت کوین پشتیبانی می‌کند.

چاپ این مطلب